Casuïstiek is van oudsher een beproefd leermiddel in de geneeskunde en de moraalwetenschappen maar ook in het maatschappelijk werk. De oudste methodiek in het maatschappelijk werk – niet toevallig Social Casework genoemd – bestudeerde zorgvuldig praktijkgevallen, verteld door maatschappelijk werkers van het eerste uur (Kamphuis, 1971). Men trachtte toen de opgemerkte fenomenen en vastgestelde effecten te beschrijven, te verklaren en te verantwoorden met behulp van beschikbare wetenschappelijke kennis. Een eerste, opmerkelijke stap in een lang proces van professionalisering en kennisontwikkeling.